Archive for the ‘ Vichar ’ Category

हाँ पुकारो मुझे! मे आउगाँ


हाँ पुकारो मुझे! मे आउगाँ. और क्यूँ ना आउँ? जब मेने तुंजे पूकारा था तो तू आया,
आया ओर मेरे साथ खेला, मेरे साथ हसा और बड़ाभी हुवा|
और तुम तब आए जब मे हसना भूल गया था, तुमने फिरसे मुझे हसाया था|
क्यूँ ना आउँ? जब मे बचपन भूल गया था तो तुम्हारी नन्ही सी मुस्कान ने मुझे…
फिर बच्चा बना दिया था|

हाँ पुकारो मुझे! पुकारो ही क्यों? पूछो जो पूछना हे.
तुम्हारे कुछ सवाल ऐसे, जिनके जवाब तब नही थे पर आज हे!
तुम्हारे उन सवालो मे मुझे मेरेभी जवाब मिलजाते हे!

पूछो और मांगभी लो मुजसे. तुम्हारी उन माँगो मे कुछ मेरी भी माँगे पूरी होती हे,
जो कभी अधूरी सी रह्गयि थी|

तुम मुझे पूकार सकते हो! कन्हि भी कभी भी. तुम्हारी हर पूकार मुझे इस मुर्दो के
स्मशान से वापस जीवन की लहराती वादियों मे ले जाती हे.
अगर तुम्हे लगे के मे दूर निकलता जाता हूँ इनमे, तो थोड़ी ज़ोर से आवाज़ देना,
में लॉट के आउगाँ, और क्यों ना आउँ? मुझे आना हे. मुझे आना ही हे|

अपनी बेटी को -दर्दिल (महेश चावडा)

Advertisements

માથું એટલું કાફી નથી


માથું એટલું કાફી નથી,
માત્ર હોવું એટલું કાફી નથી.
મુક્તિ માટે કઈ ખુલાસા જોઈએ,
પ્રાણ ત્યાગું એટલું કાફી નથી.
કૈંક સોસરવું ઊતરવું જોઈએ,
માત્ર લખવું એટલું કાફી નથી.
માત્ર તારે માટે જીવયે જાઉં છુ,
બોલને, શું એટલું કાફી નથી?
પ્રેમ ની લાંબી લચક વ્યાખ્યા ના કર,
‘હું’ અને ‘તું’ એટલું કાફી નથી?

ભાવનગર નુ પાણી સાબિત થયગ્યુ

વાહ દિવ્યેશ પ્રજાપતિ વાહ

દુખતી નસ – उनकी रुसवाई से गमजदा तो हम हुए


उनकी रुसवाई से गमजदा तो हम हुए, नाम लेके हमारा भला वो क्यूँ रोते हैं!
सुना है मारते हैं ठोकर जो हसीन गुलाब को, कांटो के झख्म उन्ही के पैरों मे होते हैं!!

– મુક્ત ઉર્મી (નેહા વર્મા)

નેહા બેન (Cygnet Infotech) નુ આ પેહલુ ક્રિયેશન છે. સાભાર અંહી રજૂ કરુ છુ!!!

કોઈ આપતુ નથી, તેથી છીનવવા ની પ્રથા છે


કોઈ આપતુ નથી, તેથી છીનવવા ની પ્રથા છે,
આંસુઓ ની કિંમત નથી, તેથી દિલપર ભાર છે!
ટોળાઓ મા બુદ્ધિ નથી, તેથી બદમાશ બાદશાહ છે,
સંતોષ ની રોટલી જો ભાવી હોત, તો દુનિયા ઘણી સારી હોત!

-દર્દિલ

હા હું મને યાદ છુ.


હા હું મને યાદ છુ.
વજૂદ મારું છે તો દુનિયા મોજુદ છે.
તે શું ભુલાવે મારી જાત,
હું મારો જ સરતાજ છુ.

-દર્દીલ

જ્યાં છુ ત્યાં મસ્ત છુ. જ્યાં છુ ત્યાં એવો ને એવોજ છુ.


જ્યાં છુ ત્યાં મસ્ત છુ. જ્યાં છુ ત્યાં એવો ને એવોજ છુ.
ભૂલ્યા જુના સાથી ભલે હોય. દુનિયા મારી એવીજ છે.
બીજાથી હું બનતો નથી, મારી દુનિયા હુજ છું.
હા હા હા…

દર્દીલ

અમદાવાદ ના પૂલ ઉપર


અમદાવાદ ના પૂલ ઉપર,
પડી હતી ઍક લાશ!

મહત્વકાંક્ષી દુનિયાની કિંમત,
ચૂકવી હશે ઍણે કાશ!

સફેદ કફન નો રંગ લાલ હતો,
ઍય રંગાણો હશે રંગ મા,
કદાચ ઍનીજ હશે લાલાશ!

આંસુ આક્રંદ વશ હશે,
ઍ શરીર ની જનની,
તૂટી સઘળી ઍની આશ!

વાહનોના ધામ-ધમાટ માં,
ક્યાં સંભળાય વિલાપ ઍનો,
કોઈની થય સવાર, કોઇની રાત!

અમદાવાદ ના પૂલ ઉપર,
પડી હતી ઍક લાશ!

દર્દિલ – (મહેશ ચાવડા)

Advertisements