Archive for the ‘ Gujarati shyari ’ Category

જીવનને સમજવા ની સમજદારી ખૂટે છે


જીવનને સમજવા ની સમજદારી ખૂટે છે,
જે તારુ નથી ઍ પામવા, કેમ તૂટે છે?

પરબ ની જન્ખના મા શુકામ રાચે તૂ?
ખોબો છે, ઍ પીજા ને!
તરશ તો તોય છીપે છે!

-દર્દિલ

ઍક બુંદ થી પલળીયો તો હું…


ઍક બુંદ થી પલળીયો તો હું...

દુખતી નસ – उनकी रुसवाई से गमजदा तो हम हुए


उनकी रुसवाई से गमजदा तो हम हुए, नाम लेके हमारा भला वो क्यूँ रोते हैं!
सुना है मारते हैं ठोकर जो हसीन गुलाब को, कांटो के झख्म उन्ही के पैरों मे होते हैं!!

– મુક્ત ઉર્મી (નેહા વર્મા)

નેહા બેન (Cygnet Infotech) નુ આ પેહલુ ક્રિયેશન છે. સાભાર અંહી રજૂ કરુ છુ!!!

કોઈ આપતુ નથી, તેથી છીનવવા ની પ્રથા છે


કોઈ આપતુ નથી, તેથી છીનવવા ની પ્રથા છે,
આંસુઓ ની કિંમત નથી, તેથી દિલપર ભાર છે!
ટોળાઓ મા બુદ્ધિ નથી, તેથી બદમાશ બાદશાહ છે,
સંતોષ ની રોટલી જો ભાવી હોત, તો દુનિયા ઘણી સારી હોત!

-દર્દિલ

હા હું મને યાદ છુ.


હા હું મને યાદ છુ.
વજૂદ મારું છે તો દુનિયા મોજુદ છે.
તે શું ભુલાવે મારી જાત,
હું મારો જ સરતાજ છુ.

-દર્દીલ

જ્યાં છુ ત્યાં મસ્ત છુ. જ્યાં છુ ત્યાં એવો ને એવોજ છુ.


જ્યાં છુ ત્યાં મસ્ત છુ. જ્યાં છુ ત્યાં એવો ને એવોજ છુ.
ભૂલ્યા જુના સાથી ભલે હોય. દુનિયા મારી એવીજ છે.
બીજાથી હું બનતો નથી, મારી દુનિયા હુજ છું.
હા હા હા…

દર્દીલ

અમદાવાદ ના પૂલ ઉપર


અમદાવાદ ના પૂલ ઉપર,
પડી હતી ઍક લાશ!

મહત્વકાંક્ષી દુનિયાની કિંમત,
ચૂકવી હશે ઍણે કાશ!

સફેદ કફન નો રંગ લાલ હતો,
ઍય રંગાણો હશે રંગ મા,
કદાચ ઍનીજ હશે લાલાશ!

આંસુ આક્રંદ વશ હશે,
ઍ શરીર ની જનની,
તૂટી સઘળી ઍની આશ!

વાહનોના ધામ-ધમાટ માં,
ક્યાં સંભળાય વિલાપ ઍનો,
કોઈની થય સવાર, કોઇની રાત!

અમદાવાદ ના પૂલ ઉપર,
પડી હતી ઍક લાશ!

દર્દિલ – (મહેશ ચાવડા)