Archive for ડિસેમ્બર, 2009

ઍ કદી ભૂલાય નય!!


શબ્દથી વાત રદય ની થાય નય,
ખાલી રદય થી પાપણ ભીંજાય નય,
જે હંમેશ રહે પાપણ મા!
ઍ કદી ભૂલાય નય!!

જાગેશ સર ના ઈમેલ નો જવાબ (દર્દિલ)

રંક ની સરખામણી શું રત્ન સમ


રંક ની સરખામણી શું રત્ન સમ?
કે તમે સોનાનો શણગાર!
ને અમે રાખ ની રજ પણ નઈ.

કોઈ લાખ કહે પણ શું જાણે,
તારા વૈભવ ને ઍ વૈભવી?
કે તમે પાંગરતી બહાર!
ને અમે કરમ્ાયેલા ફૂલ પણ નઈ.

ઍમ તો કહીદઉ માત્ર આંખોથી,
કોઈ શબ્દની જરૂર નથી!
તમે નિર્મળ નિખરતા ચંદ્રમા!
ને અમે દીપનો ઉજાસ પણ નઈ.

કાંઠે બેઠા શું જાણે?
કે તમે પ્રેમ થી મધમાતો સાગર!
ને અમે અશ્રુઓ ની બે બુંદ પણ નઈ.

રંક ની સરખામણી શું રત્ન સમ?
કે તમે સોનાનો શણગાર!
ને અમે રાખ ની રજ પણ નઈ.

वो लाल चुनर ओढ़े कन्हि जा रहे थे!


वो लाल चुनर ओढ़े कन्हि जा रहे थे,
हर गली मे उनके ही चर्चे, हो रहे थे.

हम ने देखा कोई भी मंज़र रोशन ना थे,
एक वोही बिजली की तरह ढा रहे थे.
वो लाल चुनर ओढ़े कन्हि जा रहे थे.

गुस्तक भौरे उनपे ही आके मंडरा रहे थे,
नादान उनको ही फूल समज रहे थे.
वो लाल चुनर ओढ़े कन्हि जा रहे थे.

वो चलते चलते ज़ल्फ अपनी सुल्जा रहे थे,
पर उन्हे थी क्या खबर…?
यान्हा कितने दिल उलज रहे थे.
वो लाल चुनर ओढ़े कन्हि जा रहे थे.

और क्या बताए यारो…?
उस दिन वो क्या लग रहे थे!
जब , वो लाल चुनर ओढ़े कन्हि जा रहे थे!

(દર્દિલ)

બધુ કરે આ દિલ, ને પછી ભરે આ દિલ.


બધુ કરે આ દિલ, ને પછી ભરે આ દિલ.

નયનો થી નેહ ના તાતણા બાંધે,
તાર કોઈ તૂટે તો પાપણ ભીન્જાવે.
પાપણીયા પાડી વાત કરે આ દિલ,
ને પછી ભરે આ દિલ.

તળાવ ને તાણી સાગર બનાવે,
ગોતાખોર બની ગોતા લગાવે,

સ્વાસ રૂંધાયે તો વલખા મારે,
કિનારે બેસી વાટ જુવે આ દિલ,
ને પછી ભરે આ દિલ.,